Waarom ik over Diana Veldkamp ga bloggen

Het begin van 2019 staat voor mij niet alleen maar in het teken van praktische  goede voornemens. Nee, genieten en vriendschap, waarderen wat je hebt, die staan nu bij mij voorop. Ik wil je dan ook voorstellen aan een goede vriendin van mij: Diana Veldkamp.  

Waarschijnlijk denk je nu; "wat er is dan zo bijzonder aan jullie vriendschap dat je daarover wilt bloggen? We hebben toch allemaal vrienden?"

Het is niet alleen de vriendschap die mijn leven verrijkt. Ik heb vooral bewondering voor haar moed, positiviteit en het doorzettingsvermogen van deze sterke vrouw. 

Het is niet af te lezen aan de onderste foto, maar Diana is ziek (ik schrijf overigens volledig met haar toestemming over haar aandoening). Ze heeft vrij hoog in haar nek wervelkanaalstenose. 

"Een wervelkanaalstenose is een aandoening waarbij het wervelkanaal vernauwd is waardoor het ruggenmerg en zenuwen in verdrukking komen." (aldus wikipedia) 

In 2018 heb ik haar flink achteruit zien gaan. Van een redelijk mobiele vrouw tot iemand die in haar vermoeidheid op een Parkinsonpatiënt lijkt.  

Voor het geval je er niets bij kan voorstellen: elke activiteit is voor haar vergelijkbaar met intensieve cardiotraining voor jou. Koken, kinderen naar school brengen, huishouden, aankleden en zelfs fietsen; alles kost teveel energie en moeite. 

Diana en ik

Een prachtig cadeau 

Daarom werd ik vandaag aangenaam verrast. Tijdens mijn eerste bezoek van dit jaar deelde ze me mee dat haar man een software programma voor haar had geïnstalleerd. Dit kan ze nu door middel van spraak aansturen. Haar pijnlijke, soms  gevoelloze handen hoeft ze niet meer te gebruiken bij het invoeren van teksten. 

Ze kan nu eindelijk haar eerste kookboek gaan schrijven!